Āka (ii), v.t. Clean off, scrape away. Ko te iwi o Kahuparoro ki te koko i te aruhe, ko te iwi o Rakaihikuroa ki te aka i te pei o te aruhe.
Williams Dictionary
Aka (i), n. Long and thin roots of trees or plants. Kei hopu tou ringa ki te aka taepa, engari kia mau ki te aka matua (T. 48).
Aka o tuwhenua, and aka o te whenua (M. 289), a proverbial expression for fern root. He aruhe, ko te aka o tuwhenua, ko te kai e ora ai te tangata (M. 141).
2. Metrosideros albiflora and M. perforata, climbing plants.
3. Vine of any climbing plant; hence occurring in the names of many climbers.
akaaka. 1. n. Fibrous roots.
2. a. Having fibrous roots.
3. n. State of turmoil, Kei te akaaka nga rangi tuhaha.
Williams Dictionary
Aka (ii) (Tahu.) = anga, q.v. Ka kohitia te aka o te pupu, ka whakapiri ki o raua kanohi (Tr. vii, 43). Ko nga huruhuru o te upoko, koia te aka (Tr. vii, 40).
Williams Dictionary