Hako (i), n. Anything used as a scoop or shovel. ‖ hango.
hakohako, a. Heaped up. Taki hakohako nga kete ka kohure. (R.).
Williams Dictionary
Hako (ii), a. Straight, erect. ‖ Sa., Fu., To., sako, hako.
whakahako, v.i. Bedeck oneself. Kai te whakahako a Puna.—He whakahako no tona tu, he pai tona tikanga.
hakohako, a. Direct, unswerving, of even flight of birds, etc.
Williams Dictionary