Haku (i). 1. v.t. Complain of, find fault with. Te ai e tatou te haku ki tona matenga.—E kui ma nei, auraka au e hakua.—He po taua, tena e hoki kei tua o Manuka, i hakua hei aha te uri o Te Tahiwi? (M. 227).
2. n. Cold, colic.
hakuhaku. 1. v.t. Grumble at, annoy, tease. E kauaka ra nge an nei e hakuhakua (M. 140). Ka whakaae atu matou, e pai ana korua ko to tuahine, kaore a matou hakuhaku atu.
2. a. Mouldy, rotten.
Williams Dictionary
Haku (ii), n. 1. Seriola grandis, kingfish. Kitea he ānga na te haku (P.).
2. Chief. Koia nga haku, koia ki te rangi, koia ki te kapua. ‖ J. ix, 190.
Williams Dictionary
