Hopo, hopohopo, a. Fearful, apprehensive, overawed. Na konei ano toku ngakau i hopo ake ai.—Ka kite atu a Ureia i te mahi a Haumia ki te kuwaha o tana ana ka hopohopo ana whakaaro (W. v, 67).
whakahopo, v.t. 1. Alarm.
2. Feint with a weapon. Katahi ka whakahopoa mai ta nga taiaha ki nga kanohi o Te Ikapoto.
Williams Dictionary
