Kōpiko. 1. v.i. Go alternately in opposite directions, meander. Kopiko mai, kopiko atu, kahore matou i kite i te ara.
2. v.t. Make looped snares from strips of leaves of ti, palm lily. Ka tae te kuia ra ki nga ti, a ka kopiko, ka tae ki nga takeke, ka tahuhu, ka oti. Also kopiko mahanga.
3. Arrange snares.
kōpikopiko, a. Winding, meandering. He ara kopikopiko. ‖ piko.
Williams Dictionary
