Kaea (i), n. A long wooden trumpet. Ko Rangipuhanga au, e hika e, whakatangi ra i te kaea. = pukaea.
Williams Dictionary
Kaea (ii). 1. v.i. Wander. Kei te kaea ki ro ngahere.
2. n. Leader of a flight of parrots (kākā).
kāeaea. 1. n. Falco novaeseelandiae, bush hawk. Homai te kaeaea kia toromahangatia (P. 32). = karearea, kaiaia.
2. Fool.
3. Young of inanga, a minnow. = koeaea.
4. v.i. Act like a hawk, look rapa ciously. E kaeaea ana ki te kai mana.
5. Wander, roll, as the eyes. Kaeaea ana nga kanohi i te whakamataku.
Williams Dictionary