Kāika. 1. v.t. Lay in a heap. Kaua e kaikatia, tukua kia haere mai ki roto i nga kokoti. ‖ taika, kaike, ika (iv).
2. v.i. Lie in a heap.
Williams Dictionary
Kaikā, kaikaha (i), a. Eager, impatient. E kaika ana ki te haere.—Kua kaika tonu a Tia ki te tu ki runga (J. ii, 223). Kahore au i whakaaro ki nga wahine, ki nga tamariki, he kaikaha ki te arataki mai i a ia (W.M. viii, 59).
Williams Dictionary
