Kiko, kikokiko, n. 1. Flesh. Generally used in the plural. He wha tawhara ki uta, he kiko tamure ki tai (P.). Tu ana nga kohi anake, ka horo nga kiko (M. 281).
2. Body. Kei reira tarewa ai to kiko whakairo (M. 148).
3. Kernel of a nut.
4. Head of a weapon or tool.
5. Pudenda muliebria.
6. Person. He kiko whakarawaka (A lazy fellow).
7. In the expression kiko o te rangi = kikorangi, deep-blue sky.
page 118
whakakiko. 1. n. Patch on a canoe, let in like a plug.
2. a. Feigned. Ka po ka moe whakakiko a Maui (Tr. xii, 37).
kikokiko, n. 1. Malevolent demons, causing sickness. = atua kikokiko.
2. A luminous appearance, ? comet, regarded as the aria of such atua.
whakakikokiko, a. Feigned. Ka moe whakakikokiko a Maui (W. ii, 66).
Williams Dictionary