mōteatea. 1. a. Fearful, faint-hearted, apprehensive. Ka moteatea te tangata nei (T. 201).
2. Scrupulous, hesitating. Ka moteatea au ki te patu i taua tangata.
3. Annoyed, vexed, chagrined. Moteatea ana te ope nui a Ngati Maru mo to ratou hapanga, kihai nei i kite i te parekura (W. v, 129).
4. v.i. Grieve. Ka noho ia me te mihi ki a ia, me te moteatea ki tana mate, ara ki a ia i wahti nei (W. v, 87). Taku morikarika, taku moteatea ki te hanga (M. 332).
5. n. Lament. Ko nga moteatea, me nga ringa hakirara o nga Maori (M., title). ‖ tea.
Williams Dictionary
