Miri (i). 1. v.t. Rub, stroke, wipe.
2. Smear. Ka miria atu (te kokowai) ki te kanohi o te tangata e aroha ana, ki te uma hoki (M. lxxxiii).
3. Twist strands of dressed flax by rubbing them on the thigh.
4. Graze. Kia miri kau to tatou waka i te taha o te toka.
5. Hug the shore, coast. Miri tonu i te taha o te awa.
6. Soothe. Miria mai te pohutu o te akau kia mate ra (M. 38).
7. Assuage, tranquillise. Ka haramai te wahine ki te tohunga kia miria tona aroha.
8. Shell maize by rubbing the grains from the cob. (mod.)
9. n. A karakia, with rites, for soothing pain, grief, etc. ‖ 7, above, and the passage quoted under 2.
10. A method of adzing timber.
mirimiri, v.t. 1. Rub. Ka pura ona kanohi; whakawarea ai koa a Tuwhakararo ki te mirimiri i ona kanohi (T. 40).
2. Soothe. Kei runga te mirimiri, kei raro te rahurahu (P.).
3. Smear, run in. To kiri mirimiri ki te renga horu (M. 226).
Williams Dictionary