Mārua. 1. n. Pit, valley, hollow. He kai ka pae ki Waiapu, ka mahi nga marua a Tapuiparaheka (P.). Hurihia ki raro ra ki te maruatanga (M. 260). Kopia pukutia ki raro te marua i te matakahi maire (M. 23).
2. a. Void. Mehemea ka mate te tino rangatira, katahi ka kiia, “marua ana te whenua,” are kua kore he tino tangata hai arai i te kino.
Williams Dictionary
