Ngare (i), n. 1. Family, number of peole connected by blood. Me te ngare o te Whenau a Kai, me te ngare o Rotonga, me te ngare o Hinetu.
2. Elder heads of branches of a family.
3. Multitude, body of men.
Williams Dictionary
Ngare (ii), v.t. 1. Send. Na Hotunui au i ngare mai ki tetehi ika mana (T. 141).
2. Urge. Ka ngare te tangata ra ki hohoro ta ratou haere (T. 147). Ngare noa, kihai hoki i rongo (T. 143).
ngangare, v.i. Quarrel. Ko nga wahine nei e noho ngangare ana ki ta raua tane (T. 139).
Hoa-ngangare, enemy, adversary. Kei whea he nohoanga moku e ngaro ai ahau i toku hoangangare? (T. 54).
ngarengare. 1. v.t. Urge. Kaore ano ia i mohiotia e te tangata nei, mei te ngarengare tonu (T. 147).
page 230
2. n. Tyrannous, overbearing. Tama ngarengare, penis. Used also as a term of opprobrium. Ha ! mau ano, ma tama ngarengare e puta ki mua, whakapai ai.
whakangarengare, n. A round knob carved on top of a palisade post.
Ngarehe = ngahere, n. Forest. Ma ratou e haere ki te ngarehe rapu ai i tetahi rakau hei patu ma ratou.
Williams Dictionary
