Pakiwaitara, n. 1. Scandal, reproach, subject of gossip. Kia whakatihake au i te roa o te whenua hei pakiwaitara kau atu (M. 88). ‖ pakitara (ii).
2. Fiction, legend, folk lore. Heoi aku utu purakau, pakiwaitara (Pi. 152, 3). He korero pakiwaitara nga korero mo patu-paiarehe (J. iii, 30).
Williams Dictionary