rīkarika, a. 1. Abashed, overawed. Te rikarika te tangata ra ki tona rangatira.
2. Having misgivings. Kihai i rikarika tana patu, kihai i titiro.
3. Hesitating. He rikarika te whakatikanga o te iwi nei.
4. Scrupulous.
5. Unstinted, excessive. No runga hoki i tona pouri rikarika ki tona matenga i puta ai te kanga i roto i a ia (W.M. ix, 33).
6. Stinted, restrained. Used with a negative, in a sense equivalent to the preceding. He po hukapapa, kore e rikarika.—Kore e rikarika te mahi a te kereru. ‖ arikarika.
Williams Dictionary