tangotango. 1. v.t. Handle, have recourse to, use. Tena tangotangohia etahi o a koutou karakia (T. 158).
2. n. Rail of a fence.
3. Part of a taratahi kite, probably the stiffening rod. Ka whatu manu taratahi mana, he mea whakarite tonu nga tangotango mo tetahi taha, mo tetahi taha, ara mo nga paihau, ko te tangotango rahi mo waenganui.
4. a. Intensely dark, applied to po; usually written in one word. ‖ potango, potangotango. Tāngongangonga. — Tangongangonga te papa i Huanako (M. 247).
Williams Dictionary