Tohitū. 1. ad. Straight, direct, without a break. Na wai rawa te haere i haramai tohitu? (M. 151).
2. v.i. Be end on. Te hiwi e tohitu ra te takoto. Whare tohitu, a house with a door at the end.
3. v.t. Point. “E hine, kei hea te uha?” Ka tohitu tera ki te awa o Hawaiki, “Ina tou te uha!” (W. i, 143).
4. Recite without a break. Tohitutia te kawa o Unahiroa (M. cii).
Williams Dictionary