Toitū, a. 1. Undisturbed, untouched. Hua noa tera nga atua te takoto toitu ra, kaore, kua riro i aua ruahine te tahae (M. lxix).
2. Entire, uncultivated. Tenei ano Motutapu te toitu nei (M. 401).
3. Permanent. Ka rua nga mea mana a Ngatoro-i-rangi i waiho toitu ki te ao nei (J. ii, 224). Toitu he kainga, whatungarongaro he tangata (P.).
Williams Dictionary
