Warea, pass. 1. Be rendered unconscious. Ka warea te whare katoa i te moe (T. 37). No te wareatanga e te moe o te tangata ka haere te wahine nei, ka oma (T. 144).
2. Be absorbed, be occupied, have the attention diverted. Tino omanga o te iwi ra ki roto ki te pa, ki nga patu; warea ki reira, e haere marie ana a Te Ponga ma (T. 171).
whakawarea, v.t. Distract one's attention, hinder. Ka pura ona kanohi, whakawarea ai koa a Tuwhakararo ki te mirimiri i ona kanohi (T. 40). I whakawarea ahau e te manuhiri, i roa ai.
‖ ware (i).
Williams Dictionary