whakarau, v.t. Cause to germinate; a method of treating gourd seeds by soaking them in water and applying gentle heat. Whakarau nikau, a pattern in plaiting mats, etc.
Williams Dictionary
whakarau, v.t. Multiply. Tenei te he, kei nga tangata ora, nana i whakarau te korero mona.
Williams Dictionary
whakarau. 1. v.t. Take captive.
2. Lead away. Ka tae mai ratou katoa, ka haere mai, ka tae mai ki te wahine ra, ka whakaraua ki te tuaahu, ka hoatu nga atua (T. 85).
3. Confuse, bring to confusion, as in the expression whakarau kakai. ‖ kakai.
4. n. Captive.
5. Captivity. Kihai i roa e noho ana i roto i te whakarau, ka whanau te tamaiti ra.
6. a. In the expression toki whakarau, the adze used for finishing off a canoe. Ko te toki whakamutunga tera te toki whakarau.—“Kei te pehea tona waka?” “E, kua oti, kua whakarau te toki.”
Williams Dictionary