whakatete. 1. v.t. Molest, annoy, pick a quarrel with. No te kitenga mai i a Wairaka e titiro tonu ana ki te tangata pai ra, peke atu ana ia ki reira whakatete ai, a uru ana ko ia ki te moenga (J. iii, 62).
2. n. Quarre., disagreement. He whakatete kainga (A quarrel about land).
3. a. Perverse, obstinate. E ta! whakatete tonu koe ki te noho?
Williams Dictionary