Pūea, v.i. 1. Rise to the surface. He kawau te manu, rukuhia iho, puea ake, he ika e mau ana ki te waha (M. 277). = aeaea, ea.
2. Be avenged. Ka puea to mate ki reira na (M. 410). = ea.
pūeaea, n. A thunderstorm which clears off rapidly. Ko pueaea, he whatitiri ano.—Ko pueaea, ka ua, ka mao.
‖ ea.
Williams Dictionary