manene - stranger
Mānene. 1. a. Importunate, begging, asking again and again. Kaore e tika i a koe nga korero na, e manene na koe ki a tera.
2. v.t. Tighten a lashing by twisting.
‖ unene.
Williams Dictionary
Manene (i), n. Stranger, one living in a strange country. He manene ahau ki tou whenua (W. ii, 158). ‖ konene.
Williams Dictionary
Manene (ii), a. Weakened, benumbed. Ka mate koe i a Awarua, ka manene mai koe ki ro te wai (S. 12). ‖ mangenge.
Williams Dictionary