Pono (i), a. 1. True.
2. Hospitable, bountiful.
pononga. 1. a. True, genuine, unfeigned. Ehara i te whakapupuni pononga (T. 133). Kia kiia ai e nga tangata, e haere pononga ana ki te patu i tana mokai (T. 169). He tikanga, he pononga, an expression of emphatic assent, approval, or affirmation. He tikanga, he pononga, i whanake te hotonga i te tainga wai (M. 256).
2. Abundant. He ika pononga to konei ? (T. 21).
3. n. Means, chattels, abundance. Hei a au anake te taua, kaua e haere ki te manuhiri; he aha ta te tangata haere pononga? (T. 196).
ponongatanga, n. Means of showing hospitality. He aha taku ponongatanga ? (What have I to offer you ?).
whakapono. 1. v.t. Believe, admit as true.
2. Perform rites connected with human victims. Kei te hurihuri i nga ika tapu whakapono ma te atua (T. 91). Ka ki atu a Whaitiri, “Whakaponohia te tangata a ta taua tamaiti” … Ka whakapono a Whaitiri, ka tuputere te karakia. Ka oti te karakia, ka kotikotia nga tangata (Tr. vii, 41, 42).
3. n. Faith. (mod.)
whakapononga, v.t. Believe, admit as true. A ka kite, a whakapononga ana a Manaia (T. 122).
Williams Dictionary
Pono (ii). 1. v.i. Light upon, come upon. Pono rawa mai e putu ana i roto i te hangi (T. 90). Na pono noa atu, kahore he ika, kotahi tonu (T. 118).
2. Fall in one's way. He mea i pono mai ki toku aroaro.
3. Be accomplished, be effected. Te pono te whitiki atu ki nga uru mau ai (T. 71).
4. v.t. Taunt. Ka ponoa atu e nga wahine, “Kahore ia tou tane e haere ki te mahi kai” (Tr. vii, 53).
pononga, n. Captive, slave. Kihai hoki i rongo te pononga ra (T. 168).
popono. 1. v.t. Covet. Oti, ka popono koutou ki nga kota o te Mahia?
2. a. Churlish, niggardly.
Williams Dictionary