Pūkana, v.i. 1. Stare wildly. Pukana o karu ki roto Manawatu (M. 205). Me titiro mata tahi e au, me pukana tonu ki runga te rangi (M. 303).
2. Distort the countenance, as in a haka. Whakaaro ana a Te Puhihuia … ki te wa hei putanga mona ki mua pukana ai (T. 167).
3. Make contortions as an amusement. Ka emi mai te mano o te tangata ki te haka, ki te waiata … ki te takaro, ki te pukana, ki nga mahi tinihanga a te maori (M. vii).
‖ kana.
Williams Dictionary