ruruku. 1. v.t. Draw together with a cord. Whiria he taura hei ruruku i nga pakitara o te whare.
2. Bind together, lash; so repair. I muri ka mahia taua waka, ka rurukutia (J. iii, 64).
3. Enfold, enwrap.
4. Establish, bind by incantations. Tena te po ka ruruku, tenei te rangi ka heuea (M. 132). Koia te ruruku, rukutia iho kia u, kia mau (M. 377).
5. n. Band, girdle, bond. Homai tetahi ruruku kia piri ai.
6. Spell for preventing a tree from splitting when felled, binding things, etc. Tenei hoki te ruruku, ka u, ka mau, ko te ruruku tapu o Tane (M. 377). E whi te ruruku ka whiti au kei Haumia (M. 364). Ko te ruruku i rukutia ai (M. 378).
Williams Dictionary