Tarata, n. Pittosporum eugenioides, a tree, the gum of which was used for scenting. He wai tarata ra me patu kia kakara (M. 202).
Taratahi, a. 1. Isolated, alone. Tu taratahi ana te whetu o te rangi (M. 127). Nau te ki nei me taratahi au (M. 302).
2. Intermittent. He kohiko te uira kapo taratahi ana (S. 105). Tera te uira kapo taratahi ana (S. ii, 55).
3. Single-pointed. Manu taratahi, a pattern of kite. Ka whakahorohoro a Ruatapu i tana manu taratahi (W.M. xiii, 133).
4. n. A form of kite. He whakahorohoro taratahi. ‖ manu taratahi.
Williams Dictionary