toenga, n. Remnant. Ka karanga ki tona kaiwhangai, “Homai taku toenga, whangaia mai au” (J. xx, 23). Toenga kai, or toenga kainga, a contemptuous expression for one saved when the rest of the tribe was eaten, slave. So toenga-kaitia, be kept as a slave. Ka rautamitia, ka toenga-kaitia (M. 416).
Williams Dictionary