Tūmau, tūmou. 1. a. Fixed, constant, permanent. Te muri aroha ki to tau tumau (M. 24). Kei Wairau ia kei Waiharakeke ka tumau atu (Sh.T. 259). Na konei hoki a Tane i tumou tonu atu ai ki runga ki te rangi (W. i, 142).
2. Continuous. Ka rere, ka tae ki te kainga, ka tumau te tangi a nga manu (W, ii, 131).
3. n. Slave, servant, cook. Ka ki atu te whaea o Maui ki nga pononga, “Tikina he ahi i a Mahuika.” E kore e rongo nga tumau (T. 23).
4. The victim slain at the opening of a new house or at the tūātanga of a child.
Williams Dictionary
