whakairo, v.t. 1. Ornament with a pattern, used of carving, tattooing, painting, weaving. Kia kakahu i te kahu whakairo (M. 297). He tohu ano i te ringa, he whakairo, he karawaka te ingoa o taua whakairo ringaringa (W. iv, 48). Nga mahi whakairo, nga mahi a Rua (Wai. 34).
2. Punish, chastise. Ka whakairoa ki te rakau tona hokotoru (M. 218).
3. Nurse, fondle. Naku ano ra taku whakaironga (P. 73).
iroiro. 1. a. Sly-looking, squinting.
2. n. Anything very small in bulk.
whakairoiro. 1. a. Ornamented, mottled. Te kakahi whakairoiro o te moana (P. 67). Taku ipu whakairoiro (M. 321).
2. v.i. Deal crookedly, be deceitful. Ka whakairoiro tera a Matete i tenei takiwa, akuanei ka he ano.
Williams Dictionary