whakarere. 1. v.t. Cast away, reject, discard. E pa, e kore koe e whakarere i tou ki raro? (T. 192). Ka riri nga hoa ka mea kia whakarerea nga kahu (T. 192).
2. Leave, forsake. Te haerenga hoki, te whakarerenga iho, ngaro noa (T. 181). Katahi ka whakarerea e ratou tera wahi.
3. Wield, strike a blow with a weapon. Tahi ano te whakarerenga iho o tana mere-mere, ehara kua mate (T. 120).
4. v.i. Vanish. Taria e whakarere ki raro ki te whenua (M. 334).
5. ad. Suddenly. Tukua whakareretia ana te rakau e te iwi ra (W. ii, 161). Ka puta whakarere mai te hau tonga.—Kia ea ake ai taku mate whakarere (M. 339).
6. As an intensive, exceedingly, etc. Te pai whakarere atu o te tamahine nei (Pi. 133, 11). Ahakoa mano tini whakarere te tangata. —Nga mea o tua whakarere (The things of very ancient times).
rērere, rererere, v.i. Run, etc., about from place to place.
Williams Dictionary