Wana. 1. v.i. Bud, shoot. Ehara i te ti e wana ake (P. 3).
2. n. Young shoot, seedling.
3. Stake or paling of a fence.
4. Division of a heap of food at a hakari. Kotahi wana i a matou.
5. Ray of the sun, etc.
6. a. Well grown; so.
7. Fine, conspicuous. He wana (It looks well). Kaore e wana te titiro atu i runga i te kakano kotahi, e rua ranei, tena ki te toru, ka nui te wana.
wananga. 1. n. Threatening, defiant words and behaviour. No ena toa, no ena korero, no ena wananga, no ena kaitaua (T. 88). Tukua te wananga (M. 318).
2. v.i. Act in a threatening, blustering manner. Te tupua i nguture, te tupua i wananga (M. 210). He mouri ka muha, ka tara, ka korero, ka wananga (W.M. viii, 49).
3. v.t. Threaten. I wanangatia a Raumati e Hatupatu.
wawana. 1. a. Fierce. Ka riri Tu, ka nguha Tu, ka wawana Tu (M. 313).
2. n. Gooseflesh from cold or fear. Ka wawana ki te kiri o te tangata (S.).
wanawana. 1. n. Spines, bristles. Tu te wanawana, bristle up, become exasperated. Ta koutou he mea kia tu te wanawana o te iwi nei.
2. Fear, thrill. Ka rere te wanawana, ka hemo te whakamataku o te atua (M. 170).
3. a. Fearsome, awe-inspiring. I wanawana aku kanohi.—Ka wanawana te korero a tuahangata.
4. v.i. Quiver, shiver, trill.
whakawanawana, v.i. 1. Throw out bristles or rays. Ka whakawanawana te ra.
2. Trill. Ka whakawanawana te tangi mai a te manu nei, a te totoroie.
Williams Dictionary