Wau (i), pron. 1st per. sing. I, me. Ka karanga iho ia, “Ko wau, ko Ruatapu.” = awau, ahau. ‖ Ta. vau.
Williams Dictionary
Wau (ii), wāwau, v.i. 1. Quarrel, wrangle. Oi rawa te waunga (S. ii, 19).
2. Make a noise, sound.
3. Discuss. Ko nga tino korero i wawau nei tatou.
Williams Dictionary
Wau (iii), wawau, a. Foolish, silly.
wāua, pass. 1. Be the subject of talk, be discussed. Me he ara peka mai, tika tonu i te huanui, e kore ra e waua (M. ci). Kei waua e te ngutu (S.).
2. Be noised abroad. Te rongo o te paki e waua mai nei (M. 278).
3. Be scolded, be rated. Me he waka tieke e waua mai nei e te ruru (S.).
wauwau. 1. v.i. Grumble. Kati te ko-muhumuhu, kati te wauwau mai ki a au (S.).
2. n. A pointed pole used to loosen the earth for making earthworks, cultivation, etc.
Williams Dictionary