whakataka, v.t. Throw down, cause to fall off.
tātaka, takataka, v.i. Fall frequently or in numbers.
Williams Dictionary
whakataka. 1. v.t. Surround. Katahi te hokowhitu ra ka whakataka i taua whare (T. 41).
2. Turn, deviate. Whakataka te taringa, pewhea hoki ra te korihitanga mai o te manu i te ata? (M. 405). Whakataka to hau ki te uru (M. 292).
3. v.i. Take a circuitous course. E whakataka ana te ara konihi a Te Puhihuia (T. 170).
tātaka, takataka, v.i. Turn or roll from side to side.
Williams Dictionary
whakataka. 1. v.t. In the expression whakataka manawa, take breath. Tautini noa a Ngati Paoa e whakataka ana i tana manawa (W. v, 88).
2. Prepare. Whakatakaa mai koia ko te kai mua, e (S.).
3. n. Director, chief.
4. Corokia buddleoides and C. macrocarpa, shrubs.
Williams Dictionary
whakataka. 1. n. Herd. Ka taki rau nga kararehe i te whakataka kotahi.
2. v.t. Muster, assemble. Kua riro a Te Horo ki te whakataka taua.
Williams Dictionary