Hiko. 1. v.i. Move at random or irregularly. Kia rite te haere: kaua tetahi e hiko ki mua.
page 50
2. Stir, as birds at daylight. E hiko ana te manu i te ata, ka whakatika maua, ka haere.
3. Flash, as lightning. Tera te uira e hiko i te rangi (M.M. 167).
4. Begin to shine, dawn. Kei Turuturu ka hiko te ata i a maua.
5. Shine. Te ura o te kiri taku e hiko atu (M. 203). Pass. hikoia, be shone upon. Hikoia e te awatea, ano he pounamu kei nga karupango e titiwha ana (T. 159).
6. v.t. Snatch. Ka hiko ia ki te taha, ka ringitia (Tr. vii, 49).
7. n. Distant lightning. Ara te hiko e kowha mai ra.
hihiko, a. 1. Brisk, quick. Kia hihiko te haere.
2. Joyous, cheerful. (Tar.)
hikohiko, v.i. 1. Flash repeatedly, twinkle. Tera te uira hikohiko ana mai (M. 401). Tera te whetu hikohiko ana mai kei runga (M. 189).
2. Move from one thing to another.
3. Recite genealogy, indicating principal names on line and omitting others. He ahua hikohiko te whakapapa nei (N.M.).
Williams Dictionary