Poa (i). 1. n. Food. “Ki te kohi poa ma taua.” “He aha te poa ?” “He miro, he kahikatea” (M. 234).
2. Bait. Ka hoatu he poa, ara he maunu mo roto i aua punga (W. ii, 112).
3. v.t. Allure by bait, entice. Me poa te manu ki te kai ka mau ia.
popoa, n. 1. Sacred food reserved for the tohunga or ariki, or some person in a state of tapu. Tae noa mai ki te kainga o nga popoa o Uenuku (M. vi).
2. The state of tapu or ceremonial separation.
poapoa. 1. n. Bait, lure.
2. v.t. Induce, entice by stratagem or other means. Ko nga tapatahi inanga me nga tapatahi porohe hei poapoa tonu mo Kahu kia tatanga mai ai.
Williams Dictionary
Poa (ii), a. Smouldering, smoking.
whakapoa, v.t. Make to smoke. Katahi ka whakapoaina te ahi a Kaiawa, kua tihe a Tuhaka (W.M. xii, 203).
poapoa, n. Stain, discoloration. He poapoa no nga niho.
‖ tapoa (ii).
Williams Dictionary
Poa (iii). 1. n. —— Ka tangi te poa o te ika (Tr. vii, 39). ‖ Ta. poa, scales of a fish; poa, mouth and throat.
2. v.i. —— Ka poa te ika, he karakia ano ta Maui.
3. —— Homai o iwi kia puputia hei rau poa kai ma ou matua.
4. v.t. Recite incantation over something. Ka toro mai nga ringa o Whakaiho ka mau ki nga panetao ka poaia ki runga i nga ringa.
Williams Dictionary
