Rū.
1. v.t. Shake, agitate. Ka wewete, i tona tikitiki, ka ru i ona makawe (T. 55). Rū-koriri, a term applied to strong winds in late summer, which shake off undeveloped fruit of the karaka.
2. Scatter, sow. Ko taku tapuna, ko Ngatoro, hei ru kai ki Taupo (M. 413).
3. v.i. Shake, quiver. Ru ana te whenua ki a koutou, e pa ma (M. 429).
4. n. Earthquake. Me he ru na ano e ueue ana i a tuawahine, kia haere atu ki te karearoto a tona ngakau (T. 132).
rūanga, n. Shaking, displacement. Ruanga tao, warding off blows with a spear.
rūrū, v.t. Brandish, wave about. E rere, e te kotare, ki runga i te puwharawhara, ruru ai i o parirau (M. 29). Haere i nga ruruanga a Rangiwhenua (P. 10).
whakarūrū, v.i. Rumble. Kei tawhiti te whakarurunga pu inanahi.
‖ rui.
Williams Dictionary