tari - government department; office
Tari (i), v.t. Carry, bring. Taria atu nga rakau nei ki ko.—Tenei, e tama, te putea ki, naku i tari mai (M. 241).
Williams Dictionary
Tari (ii), v.t. Urge, incite. Nau i tari ake ki ahau kia haere nei.
whakatari. 1. v.t. Provoke a quarrel.
2. Incite, stir up.
E whakataritari ana i a Te Kahureremoa kia whakatika ki runga ki te haka (T. 145).
3. Expose to chastisement. Nau ano koe i whakatari i mate ai.
4. n. An engagement between children of different hapu in a pa, often leading to bloodshed among the seniors.
Williams Dictionary
Tari (iii).—
tatari. 1. v.i. Wait. Ka tatari te manuhiri nei ki te tangata o te ahi nei kia hoki mai (T. 186).
2. v.t. Expect. Ka tatari i to raua matenga ki reira (T. 176).
tāria. 1. pass. Be waited for. Ko koe e taria nei e Kohere ma.
2. int. Wait a while !
3. ad. By and by, after a time. Taria nei he mate e pa mai ki a Tu (T. 6). Nau mai, e Rupe, taria e haere (M. 323).
tāaringa, n. Circumstance, etc., of waiting.
taritari, v.i. Wait. I konei tonu au taritari atu ai (S. 20).
Williams Dictionary
Tari (iv). 1. n. A mode of plaiting with several strands. Ka kitea i konei te whiri maha nei, te tari, te tamaka (T. 150). Tari-kākāriki, plaited cord of four strands. Tari-karakia, square sennet of eight strands. Ka kitea i reira te whiri tuamaka, te tari-karakia, te whiri paraharaha (T. 19).
2. Noose for catching birds, etc. Ka hangaa he tari, a ka hoatu ka potaria ki tona upoko (T. 33).
3. v.t. Ensnare. Ka tae ki runga ki te maunga, ka taria e ia te kiwi, ka mau.
Williams Dictionary
Tari (v).—
tātari. 1. v.t. Strain, sift.
2. n. Strainer, sieve.
taritari. 1. v.t. Jolt, shake, shiver in pieces.
2. a. Wet and cold. Sometimes used as an intensive adjective, as in maku taritari.
3. n. Inclement weather. Kia pehia mai te kuriawarua mo te makariri e totope nei te hukarere, nga taritari o Matariki (M. 88).
4. A kind of grass. Taritari āwhā, Dracophyllum latifolium, a shrub with grass-like leaves.
Williams Dictionary