turi - deaf; knee; disobedient
Turi (i), n. 1. Knee. Na wai ra i raro te wai, a ka to nga turi (T. 120).
2. Post of a fence.
3. The crotch piece of a pewa bird snare, which served as a hook to hang it by. ‖ Tr. xlii, 470.
tūturi. 1. v.i. Kneel, bend, draw up the knees. Ka tuturi nga turi ki tana wai heru (T. 55). Ata tika ki a Tamure, tuturi ana nga turi i a Tamure (Tamure brought him to his knees, i.e., overpowered him) (T. 174).
2. Bend the legs in running, run. Katahi ka tuturi te ope he whai i a Waikato.
3. n. Spider; in poetry. Whaihanga ra e te tuturi, tarei ra e te pepeke (M. 105).
4. Discaria toumatou, a shrub.
Williams Dictionary
Turi (ii), a. 1. Deaf.
2. Obstinate. He turi maori no te koroke nei.
whakaturi. 1. n. Love token, keepsake.
2. v.t. Propitiate. Hei whakaturi i te wahine kia anga mai.
whakatuturi, whātuturi, v.i. Turn a deaf ear to, be obstinate, be unyielding. E aku tuakana, kihai au i whakatuturi ki ta koutou ngare mai i a au, i haere tonu mai au (T. 100). Ehara i a koe, ina hoki te whatuturi ki au karakia (T. 129).
turituri, n. 1. Noise. A, kati te turituri! whakarongo ki te kupu a te tangata e iri iho nei (T. 65). Used as an exclamation. Turituri!Hush!
2. Threat. Nou nga turituri, noku te pawera (M. 253). ‖ Uv. tuli, muna tuli.
Williams Dictionary
Turi (iii), n. Water.
tuturi, v.i. Be moist, drip. E kai o mata ki te kohu ka tuturi i waho o te moana o Tokahapuku (S.). ‖ tuturu, turu (vi).
Williams Dictionary