whakangau - hunt with dogs
whakangau, v.t. 1. Hunt with dogs. Ka mau a Ihenga ki nga kuri hei whakangau kiwi (T. 78). ‖ whakangangahu.
2. Cause to be struck with a weapon. Ka takiritia mai te taha i roto i te wai ra; katahi ka whakangaua atu ki te patu e haua mai ra ki a ia (T. 91).
Williams Dictionary
Kei te whakangau poaka rāua.They are pig hunting.
Ka haere au me āku kurī ki te whakangau poaka.Exercise 19b
Ehara tāna kurī i te kurī whakangau poaka.Exercise 25b
Ko ētehi ki.te whakangau i ngā kurī.Some people made the dogs howl.