whakangau, v.t. 1. Hunt with dogs. Ka mau a Ihenga ki nga kuri hei whakangau kiwi (T. 78). ‖ whakangangahu.
2. Cause to be struck with a weapon. Ka takiritia mai te taha i roto i te wai ra; katahi ka whakangaua atu ki te patu e haua mai ra ki a ia (T. 91).
Williams Dictionary