Mahara. 1. n. Some portion of the intestines, spleen.
2. Thought. Ka tango mahara ia, ka whawhai mai ki ona tuakana (T. 12). Tena ko tenei ka nui aku mahara (S. ii, 79). In the plural it sometimes is mind.
3. Memory, recollection.
4. v.t. Think upon. Ka mahara tona ngakau, me pehea ra ka whiti ai au ki Mokoia ? (T. 132).
5. Remember, recollect, bear in mind. Kaore a Tutanekai i mahara e noho tapu ana ratou (T. 135). Kia mahara ki te he o Maka (P. 50).
6. Be anxious. Ka mahara ano te ngakau o te hoa o Hakawau, ka mea, “Kei konei pea maua mate ai” (T. 176).
whakamahara, v.t. Remind.
māharahara. 1. v.t. Think frequently of, have much in one's thoughts. E noho ana te manuhiri ra, e maharahara ana, “Awhea ano ra ka po ?” (T. 167).
2. Surmise, suppose. Ka maharahara mai, ko te pa, ko Maketu kua wera (T. 81).
3. a. Anxious, preoccupied. Kia takakau, kei haere maharahara te ngakau (T. 189).
Williams Dictionary