Results for 'Taringa'
taringa - ear
Tāringa. ‖ tari (iii).
Williams Dictionary
Taringa. 1. n. Ear. Ana, mau tonu iho ki te taringa o Tama (T. 77). Taringa o Tiakiwai, Auricularia auricula-judea, jew's ear fungus; also called taringa kuri, taringa hakeke. Taringa rakau, a fungus.
2. a. Deaf, obstinate. Taringa noa iho ki te ngare a te hunga o rahaki (T. 23).
whakataringa, v.t. Listen. (R.)
Williams Dictionary
Kia tūpato, kei pakia ōu taringa.
Be careful, lest you ears get hit.
Be careful... lest! - kia... kei...
Kohimutia mai ki taku taringa.
Whisper it in my ear.
Commands using the passive - Tāpirihia, Tīkina...
I te kōrero mai te kaiako ānō nei he taringa kōhatu mātou.
The teacher was talking to us as if we were deaf.
It was as if - ānō nei
Kei te mamae tō taringa?
Have you got a sore ear?
When - Kia
Kei hea ō taringa?
Where are your ears?
Kei te mau ia i tētahi mau taringa.
She is wearing an earring.
He taringa turi ia.
He's got deaf ears.
Kua toto tōku taringa.
My ear is bleeding.
Taringa whakarongo mai!
Listen everyone!
Kua mamae taku taringa.
My ear is sore.