Mono (i). 1. v.t. Plug, caulk. Kei te mono i te pakaru o te waka.
2. Disable by means of incantations. Ki kona koe monokia atu ai (M. 306).
3. n. An incantation to disable an enemy. Ka mutu te teka ka maranga ko te mono (T. 162).
momono = mono, 2 and 3. He whakangungu, he momono, he parepare (T. 172).
monomono = mono, 1.
Williams Dictionary
Mono (ii) ——
whakamono, v.t. Sniff, smell. Ka haere ki runga ki te taumata whakamono ai ki a Tutunui (Tr. vii, 52).
monomono. 1. a. Odorous. Kia monomono kakara ai ki te ihu.
2. n. Odour.
Williams Dictionary