Tango. 1. v.t. Take up, take hold of, take in the hand; used with either i or ki. Ka tango ia i tetehi hua o taua rakau, ka panga iho (T. 16). Ka tango tetehi ki te maipi, me tetehi, na ka tango hoki a Hatupatu ki te maipi (T. 97).
2. Take; this and the following uses being with i only. Ka tango ia i ona whanaunga,
page 380
me a ratou mea ki roto ki o ratou ringa; ka haere ratou i te po (T. 19).
3. Take possession of, acquire. Katahi ka mahara kia tango maminga ia i taua kainga (T. 79).
4. Take in hand, attempt. Ka tango te tuatahi, tē taea e ia; ka tango te tuarua, te taea e ia; te tuatoru, me te tuawha, me te tuarima; a, na te tuarima ka taea (M. iv). Tango mahara, form a resolution, determine. Ka tango mahara ia, ka whawhai mai ki ona tuakana (T. 12).
5. Take away, remove. Tangohia te puru o te whatitoka, o te matapihi (T. 47). Tango-tū, the removal of a woman by her tribe from her husband or lover to give her to another. He hungeingei te take o te tango-tu.
6. ad. Followed by atu or ake, then, next. Ka ngaro nga peke, tango atu ko te uma (T. 30). Ka ngaro te ihu, ka taea te taingawai o te ihu, tango atu ki te taingawai o waenga (T. 72). Ka ngaro katoa, te ihu, tango ake ki te taingawai (M. ix).
7. n. Handle of a large spoon-shaped landing net used for taking kahawai.
tangohanga, n. 1. Circumstance, etc., of taking. Tangohanga atu ki nga ringaringa o Tama-te-kapua (T. 77).
2. Betrothal, marriage.
3. Feast on occasion of a betrothal or marriage.
4. Acquisition of wealth. He mahi kai, he tangohanga, he aha, he aha, kia tupu ai te pai (T. 12).
tatango, v.t. Snatch one from another. E tatango ana nga tamariki i te kakahu.
tangotango. 1. v.t. Handle, have recourse to, use. Tena tangotangohia etahi o a koutou karakia (T. 158).
2. n. Rail of a fence.
3. Part of a taratahi kite, probably the stiffening rod. Ka whatu manu taratahi mana, he mea whakarite tonu nga tangotango mo tetahi taha, mo tetahi taha, ara mo nga paihau, ko te tangotango rahi mo waenganui.
4. a. Intensely dark, applied to po; usually written in one word. ‖ potango, potangotango. Tāngongangonga. — Tangongangonga te papa i Huanako (M. 247).
Williams Dictionary