tia - to steer, adorned
Tia (i), tiatia. 1. v.t. Stick in, drive in pegs, etc. Ka tia ai nga pakitara ki te rarauhe me te manuka a roto (J. ii, 214).
2. Adorn by sticking in feathers. Ka tia hoki i tona mahunga ki te raukura (Pi. 133, 11). Kua herua ake taua tangata ra i te po, kua tiatiaina ki te raukura (T. 97).
3. Take a vigorous stroke in paddling. Tena, tiaia!—Tia! he tia! he tia! (S. for encouraging paddlers).
4. n. Peg, stake. Poua ana nga tia i te one, herea ana te waka e ratou, a ka mau (W. iv, 141). Ara tiatia, a series of pegs stuck in to assist in climbing a steep ascent. Taua ara he ara tiatia … ka piki a Karihi; ka tae ki te rima o nga tia, ka taka iho tera, ka tau ki raro.
Williams Dictionary
Tia (ii), n. Slave, servant. Ka mahi Te Roiroiwhenua, ka mahi ona tia (Tr. vii, 32). Ka karanga atu nga tangata, “Inaia, ta matou nei tia” (Tr. vii, 48).
Williams Dictionary
Tia (iii), n. 1. Abdomen, stomach. Kei te tu taku tia, or Kei taku tia e ngau ana (I have a stomach-ache).
2. Navel. Ka tapahia te iho o te tamaiti, ara ko te tia.
3. Mother, parent. ‖ tiaka.
Williams Dictionary
Tia (iv), v.t. Catch and kill vermin. E tia kutu ana ia.
Williams Dictionary
Tia (v), n. Persistency. He tia hokihoki mai nou.
Williams Dictionary
Tia (vi). ‖ etia, which possibly should be e tia.
Williams Dictionary