Huna (i). 1. v.t. Conceal. Tenei ano a maua karakia hei huna i a maua (T. 46).
2. Destroy, devastate, lay waste. He taniwha te mea e huna nei i te tangata o tenei huarahi (T. 150).
3. a. Concealed. Te tini tangata e huna nei ki roto i te arearenga o nga poho o Rangi raua ko Papa (T. 4).
4. Unnoticed. Te manu huna a Tane, a proverbial expression applied to a person arriving at nightfall.
hunahuna. 1. a. Concealed. He ara hunahuna e kore nei e kitea (M. 273).
2. Seldom seen. He hokioi i runga, nga manu hunahuna, kaore i kitea e te tini, e te mano (M. 205).
3. n. A charm to effect concealment from a foe. = mata hunahuna. He mata hunahuna kia ngaro ai i te taua (M. 427).
Williams Dictionary