Pūehu. 1. n. Dust. Kua marama te puehu o nga waewae o nga wahine nei (T. 144). Tutū te puehu, an expression for a great disturbance. I te po ka tutu te puehu o te ua i te puhanga o te hau.—Tutu ana te puehu o waho o te moana.
2. Turbid condition of water. E hoki te patiki ki tona puehutanga (The flounder will return to the mud which he has stirred up) (P. 4).
3. a. In the form of dust. E puehu ana te nehu ki runga ki te kai.
pūehuehu, a. Mealy. Titiro iho ka puehuehu, ma tana whaiaro tenaka (P.). ‖ D. ii, 310.
Williams Dictionary