Puke (i), n. 1. Hill. Haere ana ratou, ka eke i runga i te puke (T. 79).
2. Hillock, mound. Ka tu nga puke, he mea ahu ano nga onepu e nga ringaringa o te tohunga (M. lxxxiii). Puke nui a papa, a mound made at the tuaahu by the tohunga in certain rites. ‖ Wai. 23.
3. Pubes, mons veneris.
pukepuke. 1. a. Hilly.
2. n. Hill, hillock. Ka haere ano raua, a ka mamao noa atu, ka kotahi pukepuke (T. 147). Hoki rawa ake te taua ra i te kitenga atu e haere mai ana; ano! me he pukepuke whenua (T. 150).
Williams Dictionary
Puke (ii), pupuke. 1. v.i. Well up, rise, as water, etc. I pupuke a wai te roimata i aku kamo (M. 73). Pupuke mahara e roto i to hinengaro (M. 40). Ka puke te wai o Waipara.
2. Repeat incantations. Tenei ka noho, ka pupuke, ka hihiri (M. 372). Whare pupuke = whare wananga.
2. a. Swelling, flooded. Kei te ngaru puke (M. 107).
pukea, pass. 1. Be swollen, as a river. Ka pukea te wai akuanei.
2. Be submerged, flooded. Ka pukea au e te wai (M. 363).
pukenga, n. 1. Pools, flood waters.
2. Repository. Koia te pukenga o nga mahara katoa.—Kihai i tae ki nga pukenga, ki nga wananga, ki nga tauira (M. 355). Ko wai ta pukenga, nana koe i ako?
whakapuke, whakapupuke. 1. v.i. Begin to rise, of feelings, etc. Kei whakapuke te tai o te matakurae o Te Taitapu (M. 403). E whakapuke ana te hiahia.
2. Brood, recall gloomy thoughts. Kia au ai taku moe, kei whakapuke tonu (M. 233).
3. v.t. Submerge.
‖ waipuke.
Williams Dictionary
