Hori (ii). 1. v.i. Be gone by. E hori ana ano, e hoe ana te waka o Kupe.—Nga mahi o nga ra ka hori.
2. As a local n. in the expression, Ki hori! (Stand aside !).
Williams Dictionary
Hori (iii), horihori. 1. a. False, untrue.
2. v.t. Speak falsely. Kei hori, e te ngutu, kei tara e te rau (M. 202). He aha tau e horihori ?
3. Mistake, misjudge. Ka hori a Tawhaki he wahine no tenei ao ano (T. 48).
whakahori, v.t. Disbelieve. E kore e whakahoria to korero.
whakahorihori, v.t. Contradict, denounce as false.
Williams Dictionary