hara - to make a mistake; mistake
Hara (i). 1. v.i. Violate tapa, intentionally or otherwise. Kia kite te marea i oku haranga, he ika ka koharatia i, i (W. v, 164).
2. n. Sin, offence. Kei au ranei to hara, i komuhua mai nei taua (M. 49).
Williams Dictionary
Hara (ii), n. Excess above a round number. Kotahi rau, e iwa nga hara.
harahara, n. Abundance. He harahara wai nga kanohi (P. 103).
whakahara, a. Large. Te whakahara o te tangata ra.
whakaharahara. 1. Extraordinary, marvellous.
2. Intensive. Mo te whare nui whakaharahara (M. 373). He mea whakama whakaharahara tana kupu (P. 106).
Williams Dictionary
Hara (iii), v.i. 1. Miss, make a false stroke.
2. Come short of. Kahore he haranga o Rewa i a Tiki.
harahara. 1. v.i. Be diminished, become less. Ka harahara nga kai i roto i te rua. ‖ taharahara.
2.—— Harahara aitu, harahara a tai (M. 40, 114); explained by a Maori as, “E wehea ana a uta a tai.”
whakaharahara, v.t. Cause to be diminished, lessen. Kia whakaharaharangia te wai o te poti.
Williams Dictionary
Hara (iv), n. Cormocephalus rubriceps. A large centipede. = weri.
Williams Dictionary
Hara (v), n. A stick bent at the top, used as a sign that a chief had died at the place. Ka oti enei te mahi, e hanga ana te hara, he mea koropiko a runga o nga rakau; ko te take o te hara, hei tohu mo te rangatira, ka hanga ki te taha o te ara hei tirohanga ma te tangata.
'Hara (poetical) = ehara. 'Hara koe te tane, he puhi koe naku (M.M. 30).
Williams Dictionary