Hua (i). 1. n. Fruit. Kei whea nga hua o te poroporo nei ? (T. 64).
2. Egg of a bird.
3. Roe of a fish. Hua rakau, spawn; hua paru, milt.
4. Product, progeny. Kiia iho koe e noho hei whakatupu i a korua hua (Tr. vii, 36). Ka haere tera ki te po hei kukume i a raua nei hua (Tr. vii, 36). ‖ huānga.
5. Abundance, number. Mo te hua o nga nohoanga, o nga whakaaro (P. 54). Ka hae ki te hua o te mango o tera hapu (W. iv, 112).
6. v.i. Bear fruit or flowers. Ka hua te rata, ka titaha a Matariki ki te uru (W. iv, 115).
7. (Of the moon) Be at the full, wax. Ka tatari a Maia kia hua te marama, ara kia tae ki te Hoata.
huanga, n. Advantage, benefit. Tena, ko te hopu a te ringa iti, he aha te huanga ? (P. 86).
huakore, huhuakore, a. To no purpose, causeless. I patua huakoretia e ia taku tamaiti.—E pai oti kia tangohia huhuakoretia te waka ?—Kaore hoki te huhuakore noa ki te mahi (M. 230).
whakahua, v.t. Make abundant. Nana i whakahua te pu ki uta nei (M. 299).
huhua, a. Abundant, numerous. He haere huhua to matou, e rua rau pea te tangata.
huhuatanga, n. Abundance, goodness, excellence. Kahore he huhuatanga o ena kakahu.
huahua. 1. n. Birds, etc., captured for food, game. Nga kai o tera maunga, he kiwi, he weka, he kiore, he kuku, he tui; he maunga huahua tera maunga (T. 145). Applied particularly to game preserved in its own fat. Ka tu mai nga huahua ma raua (W. ii, 120). He huahua anake ano te kai pai ma te tangata (P. 97).
2. A vessel in which food was boiled by means of heated stones. ‖ kohua.
3. v.t. Boil by means of heated stones. Mehemea ka huahuatia ki te kohatu kakā i te ahi.—Me huahua taua ki te wai kohua (M. 281).
Williams Dictionary
Hua (ii). 1. n. Handspike. Taua i te hua, taua i te ake, tikina ki te ika pupuha nui a Tu (J. i, 150). ‖ huakau.
2. Lever. Ka manu te waka ki ro te wai ka karakia ano a Tautini ka poua te hua ka mea: “Ka morangi te hua,” etc.
3. Section of land. Kotahi hua ka riro i Ngaiterangi.
4. Screen from wind.
5. v.t. Raise with a lever. Huaia te rakau nei.
6. Overturn, frustrate. Ka huaia mai e te Koikoi a taua tatai.
7. Steer, paddle.
huahua, n. Rail of a fence, particularly of palisade of a fort.
Williams Dictionary
Hua (iii). 1. v.t. Name. Ka huaina te ingoa o tera kainga ko Kawhia (T. 113). No whea hoki te huanga o tau matau ? (Who ever heard of your hook ?) (T. 21). Kahore he huanga tangata o te huarahi (There was not a soul on the road) (T. 149). Hua i a koe, What is your name ? lit., Name yourself.
2. Call by name.
3. Think. E hua ana e ngaro nei, kei te mahi kai pea (T. 12). Hua atu, one would think. Hua atu ko te Rangi to tatou matua (T. 14).
4. Think of, determine, decide. Ko te take tenei i huaina ai te wharaunga a Whiro raua ko Tura (W. ii, 8). Ka oti nga waka ra ka huaina te haramai ki rawahi nei.
5. Know, be sure of. Ko wai i hua ai he korero pono nga tangata o enei pa ?
6. n. Outline, leading lines of a pattern in carving.
whakahua, v.t. 1. Pronounce. Ka tino rongo ia i o raua ingoa e whakahuatia ake ana e nga hoa noho tahi (T. 16).
page 65
2. Recite. Ka whakahua i tana karakia mo tana tatuatanga i tona maro (T. 97).
huahua, v.t. Sketch out a pattern before carving.
Williams Dictionary